เธอทำงานเรียบร้อย
หมายเลขเอ็นทิตี้: 111
ถิ่นอาศัย: โรงแรม
ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งหนีเพื่อชีวิตของเขา ที่เขาต้องวิ่งก็เพราะเขารู้ว่ามันมีบางสิ่งกำลังไล่ตามเขาอยู่ มันมีบางคนกำลังวิ่งตามเขาอยู่
ส่วนที่น่าเศร้าปนตลกก็คือเขาเชื่อว่า บางที แม้จะแค่ชั่วขณะ ที่นี่จะเป็นจุดให้เขาได้พักจากความสยองทั้งหมดที่เขาพบเจอ เขาเชื่อว่าการมาที่นี่จะเป็นแค่ 'การพักร้อนสั้นๆ' แต่ก็แน่ว่ามันมีอะไรผิดไปจากที่ควรเป็น
ในชั่วขณะที่เขาคิดว่าตนเองได้พบทางออกแล้วนั้น ที่อย่างน้อย… เขาก็ได้มีช่วงเวลาสงบสุขชั่วอึดใจ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ และหยุดพักเพื่อเช็ดเหงื่อบนใบหน้า บางทีมันอาจจะไม่แย่เท่าที่เขาคิด… หรือบางทีเขาก็อาจจะรอดไปจากที่นี่ได้
แน่นอนว่านั่นก็จนกระทั่ง—
[เอ็นทิตี้ 111 ดูเหมือนจะเข้ามายังชั้น 13]
เอ็นทิตี้ 111: สวัสดีค่ะ ทำความสะอาดค่ะ!
เขาเริ่มที่จะกรีดร้อง กรีดร้องจนกระทั่งไม่เหลือเสียงให้เปล่ง ทั้งหวาดกลัวและสิ้นหวัง เพราะเขาคิดว่าในที่สุดก็จะได้หนีออกไปจากที่ที่ดูจะไร้ที่สิ้นสุดแห่งนี้ เขายืนตัวแข็งในขณะก็กรีดร้องจนอากาศหมดปอด ความหวังใดๆที่เขามีอยู่มันสลายลงจนเป็นผุยผง
อย่างไรก็ตาม สัตว์ประหลาดตัวนั้นก็ดูจะไม่สนใจ เธอทำงานของเธอต่อไปตามที่ควร ตามที่ทำมาตลอด
เอ็นทิตี้ 111: คุณช่วยเงียบลงหน่อยจะได้มั้ย? คุณแค่จะทำให้ทุกอย่างมันยากสำหรับทุกๆคนก็แค่นั้นแหละ
[ผู้พเนจรนิรนามกรีดร้องต่อไปในขณะที่เอ็นทิตี้ 111 กำลังปัดฝุ่นอยู่]
เอ็นทิตี้ 111: เห้อ
สัตว์ประหลาดตัวนั้นทำงานตามที่เธอทำอยู่ เธอไม่ได้ทำร้ายใคร ยังไม่ใช่ตอนนี้ที่แน่ๆ เธอแค่ทำงานของเธอไป
แต่บ่อยครั้ง ความกลัวนั้นมีอำนาจเหนือเหตุผล ชายคนดังกล่าวยังหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เขาจึงอยู่เฉยๆ หยุดนิ่งอยู่กับที่ เพราะเขากลัวว่าหากเขาขยับ เขาจะต้องเสียใจที่ทำเช่นนั้น
แต่เจ้าสัตว์ประหลาดก็สังเกตถึงสิ่งนั้น ดังนั้นเธอจึงเข้ามาใกล้มากขึ้น
และมากขึ้น
แต่ชายคนนั้นก็ยังทำให้ตัวเองขยับไม่ได้
จากนั้น ตามที่เธอได้ร้องขอ เสียงกรีดร้องนั้นหยุดลง เธอทำความสะอาดความเละเทะที่เธอทำไว้ และก็ทำงานจนเสร็จเหมือนที่ทำมาตลอด
คงต้องเพิ่มสถิติไปอีกหนึ่งคนสินะ
