ไม่ใช่ว่าใครๆก็จะชอบเขาได้
หมายเลขเอ็นทิตี้: 185
ถิ่นอาศัย: โรงแรม
บอกให้ฉันรู้ด้วยนะถ้านายเคยได้ยินมุขนี้มาก่อน…
คือแบบ— ฟังนะ มันมีไอ้คนนี้— แล้วพอเขามาถึงที่โรงแรม ใช่มั้ย เขาก็บอก เฮ้ โรงแรมที่นี่เนี๊ยบมากเลยหนิ! แต่ก็ดูเหมือนมันจะขาดอะไรไปสักอย่าง… นายเก๊ทป่ะ? ของตกแต่งหรูๆ… เพลงฟังเพลินๆ แต่ถ้านายถามฉัน มันแค่… กำลังขาดสักสิ่งไป!
มุขที่นายเปิดมามันน่าเบื่อไม่ไปไหนเลย
โอเค โอเค แต่— เดี๋ยวก่อน! ฉันยังเล่นมันไม่จบเลยนะ คือเขาไปหาคนที่กำลังบริหารที่นั่นอยู่ แล้วก็ไปบอก เฮ้! ที่นี่มันห่วยแตก จ้างฉันสิ! แล้วเขาก็บอก—
จริงที่ไหนกัน ฉันไม่ได้จ้างแกมา แกก็แค่มาอยู่แล้วก็ไม่ยอมออกไปก็เท่านั้น
เอาเถอะน่า พ่อหนุ่ม มุขมันไม่จำเป็นต้องเป็นความจริงสักหน่อย! มันก็แค่ต้องตลก!
ฉันไม่ตลกกับการโกหกหน้าด้านๆให้คนอื่นฟัง แกคิดว่าอะไรแบบนี้มันจะสะท้อนภาพลักษณ์แบบไหนมาใส่ฉันกัน?
แต่…เอ่อ ไม่ใช่ว่าการโกหกหน้าด้านๆมันเป็นสิ่งที่นายทำหรอ?
มันไม่เหมือนกัน
โอเค ก็ได้ ก็ได้ เดี๋ยวเริ่มใหม่ให้
เอิ่อ… ไหนดูสิ…โอ๊ะ ฉันได้อันหนึ่งล่ะ—
คือ แบบว่า ตอนที่ฉันเป็นเด็กน่ะ… แม่ฉันเคยบอกให้ฉันพูดไอ้ประโยคเฉพาะเจาะจงนี้มาตลอด มันคือว่า… เธอบอกฉันให้…อืม
เอาสิ
ฉัน… ฉันจำไม่ได้ล่ะ โทษที
ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี้ย? ฉันสาบานเลย ถ้านาย—
ไม่ ไม่ เดี๋ยว ฉันทำได้แน่! มุขนี้นายได้ขำแน่ๆ ฉันสัญญาเลย!
…ถ้านายจะพูดอย่างนั้น ก็เชิญเลย
โอเค เอาไงเอากันวะ… ทำไมไก่ถึงข้ามถนน?
…
นายควรจะตอบว่า 'ทำไม'
…ทำไมล่ะ?
เพื่อจะไปอีกฝั่งนึงไง!
