คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหา: ความตาย + เกี่ยวกับBody Horror
Info
ลองอะไรใหม่ๆ ก็ต้องดีสิ ใช่ไหม
ผมเขียนสิ่งนี้ขึ้นมาส่วนหนึ่งเพราะตัวละครของแอนดรูว์แทบไม่ถูกพูดถึงเลย เมื่อเวลาเราพูดถึง พวกโอเวอร์เซียร์ ก็มักจะพูดถึง เสตรส หรือไม่ก็ แคต แต่แอนดรูว์แทบไม่บทอะไรเลย
ทำไมเขาถึงไม่ได้มีบทอะไรมากนักหรอ?
ก็เพราะเขาตายไปแล้วไง
ใช่แล้ว ฉันฆ่าตัวละครที่เป็นตัวแทนของ เสตรส และ วาร์เบซ ไปแล้ว แล้วทีนี้ใครจะเป็นรายต่อไปดีน้า?
รูปแบบการเขียน ได้รับแรงบันดาลใจจากหน้าของ SCP ชุดที่ 1
แนวคิดหลัก ได้รับแรงบันดาลใจจากวลี "How deep is your love?"
ผู้แต่ง: Sky3
แปลโดย: MrXac
แอนดรูว์ยังอยู่กับเราหรือเปล่า?
คำอธิบาย
สระดวงใจก่อนที่จะมีศพของโอเวอร์เซียร์แอนดรูว์
เอ็นทิตี้ 246 คืออดีตชายวัย 29 ปี แอนดรูว์ โดโนแวน ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นศพที่ลอยอยู่ในสระน้ำปิดตายรูปหัวใจ (ชื่อว่า "สระดวงใจ") ตั้งอยู่ใน บังเกอร์สปริงส์ มาเป็นเวลานานประมาณ 4 เดือนแล้ว ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าศพของเขาไปอยู่ในสระนั้นได้อย่างไร แต่ทฤษฎีที่ถูกเสนอขึ้นมาคือเขาได้ประสบกับภาวะหัวใจหยุดเต้นในสระดังกล่าวและจมน้ำเสียชีวิตในที่สุด ความพยายามในการเก็บกู้ศพของเขามีความอันตรายเป็นอย่างมากเนื่องจากอุณหภูมิที่สูงมากๆ ของ สระดวงใจ (อยู่ระหว่าง 80 ถึง 90 องศาเซลเซียส) ซึ่งมากกว่าอุณหภูมิปกติของบ่อน้ำพุร้อนทั่วไป แม้อุณหภูมิของสระๆ นี้จะสูงขนาดนี้ แต่ศพของเขาก็ยังไม่ได้แสดงถึงสัญญาณของการเน่าเปื่อยหรือความเสียหายแต่อย่างใด
แต่ที่น่าประหลาดคือ แอนดรูว์จะยังคงแสดงสัญญาณว่าเขายังมีชีวิตอยู่ โดยในบางครั้งเขาก็อาจขยับแขนขาของตนเองเล็กน้อยหรือส่งเสียงขอความช่วยเหลือเพื่อพยายามดึงดูดความสนใจจากบุคคลอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ก็ยังไม่มีอุปกรณ์บันทึกใดๆ ที่สามารถจับการเคลื่อนไหวของแอนดรูว์ได้ จึงได้เกิดการคาดเดาขึ้นว่าเหตุการณ์เหล่านี้อาจเป็นเพียงแค่ภาพหลอนเท่านั้น ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม คำขอจากศพของเขาควรถูกเพิกเฉย เพราะว่า แอนดรูว์ได้ตายไปแล้ว1
นักเดินทางที่ให้ความสนใจกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากศพนั้น มักจะเข้าไปใกล้กับสระน้ำมากขึ้น ส่งผลให้พวกเขาได้รับบาดแผลไฟไหม้ระดับสามและต้องได้รับการรักษาโดยเร็ว ส่วนผู้ที่ก้าวลงไปใน สระดวงใจ จะได้รับแผลบาดเจ็บที่ร้ายแรงยิ่งไปกว่าผู้ที่เข้าไปใกล้กับมันหลายเท่า โดยทั่วไปแล้ว อวัยวะบางส่วนของร่างกายจะสลายไปภายในไม่กี่วินาทีหลังจากสัมผัสกับสระน้ำ ส่งผลให้เกิดการสูญเสียเลือดในปริมาณมาก ซึ่งจะคร่าชีวิตของนักเดินทางภายในไม่กี่นาที ในบางกรณีที่พบเห็นได้ยาก นักเดินทางอาจกระโดดลงไปในสระดวงใจ และไม่มีวันโผล่ขึ้นมาอีก สิ่งสำคัญที่ควรจำไว้ว่าแอนดรูว์นั้นไม่ต้องการความช่วยเหลือใดๆ เขาตายไปแล้ว2
ศพของเขาดูเหมือนจะสามารถควบคุม สระดวงใจ ได้อย่างสมบูรณ์ โดยสามารถเคลื่อนที่ไปบนผิวน้ำได้อย่างราบรื่นผ่านการควบคุมกระแสน้ำ ในบางกรณี ศพอาจตั้งใจดันตัวเองเข้าหาฝั่งเพื่อดึงดูดความสนใจของนักเดินทาง ก่อนจะลอยออกไปเพื่อหลอกล่อให้พวกเขาลงไปในสระน้ำ การสัมผัสศพจะให้ผลลัพธ์เช่นเดียวกับการสัมผัสกับสระน้ำ และด้วยเหตุนี้จึงเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่ง มีเหยื่อหลายรายที่พยายาม CPR ให้กับศพนั่น และจำเป็นต้องตัดแขนตั้งแต่ส่วนข้อมือลงไปหลังจากที่ได้รับบาดแผลไฟไหม้ที่รุนแรง ซึ่งนำไปสู่การติดเชื้อแบคทีเรียที่เป็นอันตรายถึงชีวิต โปรดจำไว้ว่าเราไม่มีทางช่วยชีวิตแอนดรูว์ได้ เขาตายไปแล้ว3
สระดวงใจดูเหมือนจะมีความต้องการเลือดในปริมาณมาก หลังจากเหตุการณ์โศกนาฏกรรมต่อเนื่องที่คร่าชีวิตนักเดินทางไปนับสิบคน มันจึงได้รับฉายาจากเหล่านักเดินทางว่า "สระโลหิต" ด้วยเหตุผลดังกล่าว นักเดินทางจึงควรที่จะหลีกเลี่ยงสระดวงใจไม่ว่าจะในกรณีใดๆ ก็ตาม
บันทึกการค้นพบเพิ่มเติม
กล่าวนำ: กลุ่มนักเดินทาง 10 คน นำโดยจัสตินและแคทเธอรีน ซิมาลส์ ถูกส่งไปเพื่อกู้ศพของแอนดรูว์ โดโนแวนจากสระดวงใจ
<เริ่มบันทึก>
[กลุ่มนักเดินทางได้เดินทางถึงสระน้ำหลังจากออกจาก ด่าน 11 ไปได้ 13 นาที ส่วนนี้ถูกตัดออกเพื่อความกระชับ]
แคทเธอรีน: นั่นไง เขาอยู่ตรงชายฝั่งนั้น ถ้าพวกเราช่วยกันจับขาของเขา เราน่าจะสามารถยกศพของเขาไปยังที่ที่ปลอดภัยได้นะ
[เสียงฝีเท้าดังขึ้นอย่างรวดเร็ว สมาชิก 4 คนเดินเข้าไปใกล้ศพของแอนดรูว์ เตรียมจะยกศพขึ้นบนเปลพยาบาล จัสตินพยายามจับแขนของแอนดรูว์ แต่ทันทีที่มือของเขาสัมผัสศพ เขาก็ร้องลั่นและถอยหลังด้วยความเจ็บปวด แคทเธอรีนรีบวิ่งไปหาเขา เธอเหลือบไปเห็นไอร้อนลอยขึ้นจากมือของจัสติน แต่เลือกที่จะเมินภาพที่น่าสยดสยองนั้นไป ถุงมือยางของเขาหลอมละลายไปหมด เผยให้เห็นบาดแผลไหม้รุนแรงบนผิวหนังด้านใต้]
จัสติน [หายใจหนักๆ]: ชะ… เชี้ยไรเนี่ย…
[ทุกคนถอยห่างจากศพ ยกเว้นแคทเธอรีนที่ยังคงวิ่งไปหาจัสติน ดูเหมือนว่าจัสตินจะขยับขาขวาไม่ได้ ซึ่งก็เริ่มไหม้เหมือนกับมือของเขา]
แคทเธอรีน [หอบ]: จัสติน… พี่ต้องออกจากตรงนี้นะ!
จัสติน [ยังหายใจหนักอยู่]: พี่… ทำไม่ได้!
[แคทเธอรีนคว้าแขนของจัสตินไว้แน่นและพยายามลากเขาออกจากบริเวณนั้น แต่เธอกลับไม่สามารถดึงเขาออกไปได้]
จัสติน: รีบ… ปล่อยมือ… ไปจากพี่สิ!
แคทเธอรีน [ตกใจเล็กน้อย]: ไม่!
[จัสตินพยายามสะบัดขาขวาอย่างแรง แต่กลับเสียหลักล้มลงไปแทน หลังจากนั้นเขาก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด]
[แคทเธอรีนเกือบล้มตามไปด้วยแต่ยังพอทรงตัวได้ เธอยังคงพยายามดึงตัวจัสตินขึ้นมา เพราะเข้าใจว่าคำพูดสุดท้ายของเขาไม่ได้หมายถึงเธอ อย่างไรก็ตาม เสื้อผ้าของจัสตินเริ่มติดไฟ เธอเลยจำใจต้องปล่อยมือออกเมื่อเริ่มรู้สึกถึงความร้อนที่แผดเผาผ่านถุงมือของเธอเอง เธอถอยออกจากจัสตินและศพอย่างรวดเร็ว]
[อาสาสมัครหลายคนรีบวิ่งไปช่วยแคทเธอรีน ขณะที่เธอหยิบวิทยุสื่อสารออกจากกระเป๋าอย่างลนลาน แต่ทันใดนั้นเอง จัสตินและศพของแอนดรูว์ก็ถูกพลังงานลึกลับกระชากลงไปในสระน้ำ เสียงกรีดร้องดังขึ้นขณะที่ทั้งสองถูกดึงลงไป น้ำร้อนลวกผู้คนรอบข้างจนได้รับบาดเจ็บร้ายแรง เสียงร้องอู้อี้ของจัสตินยังคงดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ทุกคนจะออกห่างจากสระไป สระดวงใจได้เดือดพล่านไม่กี่วินาทีก่อนที่ผิวน้ำจะสงบลง จัสตินไม่เคยโผล่ขึ้นมาอีกเลย แต่ศพของแอนดรูว์กลับปรากฏอยู่กลางสระอีกครั้ง]
แคทเธอรีน [ตื่นตระหนก]: ไม่… ไม่… เวรเอ้ย! เราต้องการหมอด่วนเลย!
[สีหน้ามืออาชีพของแคทเธอรีนเริ่มหายไป เธอเดินไปมาอย่างร้อนรน กำวิทยุในมือที่สั่นเทา ขณะที่ผู้บาดเจ็บเริ่มตรวจสอบบาดแผลของตัวเอง หลายคนหมดสติไปแล้ว ขณะที่บางคนยังคงมีสติอยู่และกำลังทุกข์ทรมาน กล้องแพนไปที่สระน้ำอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาที่กลุ่มนักเดินทางอีกครั้ง ศพของแอนดรูว์… ได้หายไปแล้ว]
จัสติน…?: เฮ้… ทางนี้
[กล้องแพนไปยังทิศทางของเสียง จัสตินยืนอยู่ที่ขอบสระ ร่างกายของเขาถูกไฟไหม้ทั่วทั้งร่าง เนื้อส่วนใหญ่ของเขาหลอมละลาย เผยให้เห็นกระดูกในบางจุด หัวใจของเขายังคงเต้นอยู่ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที เขาล้มลงกับพื้น หลายคนรีบวิ่งไปช่วยเขา แต่แคทเธอรีนตะโกนห้ามพวกเขาไว้ แล้วทุกคนก็หยุดชะงักทันที]
จัสติน…?: โธ่เอ้ย แคท ฉันไกล้จะตายแล้วนะ ช่วยพี่ชายเธอหน่อยสิ ฉันคงไม่ดู… น่าเกลียดขนาดนั้นหรอก ความรักของเราซึ้งใช่ไหมล่ะ?
[แคทเธอรีนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว แต่พยายามควบคุมตัวเอง แล้วพูดออกมาว่า]
แคทเธอรีน: พี่… ควรตายไปแล้วนิ
จัสติน…?: แต่พี่ก็ยังอยู่นิ มันตลกดีนะว่าอาการบาดเจ็บมันเล่นตลกกับพี่ยังไง ในที่แบบนี้ เธอจะยังไม่ตายจนกว่าจะถึงตาของเธอ… แล้วตอนนี้มันก็ยังไม่ถึงเวลาของพี่
[เขาหยุดชั่วครู่ มองไปยังส่วนที่เคยเป็นมือซ้ายของตัวเอง]
จัสติน…?: พี่ว่า… พี่น่าจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้นะ แต่ก็น่าจะ… ใช้เวลาหลายเดือนมั้ง
[จัสตินหัวเราะเบาๆ ขณะที่ทุกคนจ้องเขาด้วยสายตาสับสน แคทเธอรีนใช้มือปิดหน้าตัวเอง ขณะที่จัสตินกำหน้าอกของเขาไว้]
จัสติน…?: แล้วไงต่อ? เธอจะยืนไว้อาลัยพี่แบบนี้ อย่างนั้นหรอ? พี่อาจจะดูเหมือนว่าตายไปแล้วจากภายนอก แต่ในใจพี่ก็ยังเป็นจัสตินที่น้องรู้จัก เราเป็นพี่น้องกันไง เราดูแลกันและกันไง… ใช่ไหมล่ะ? น้องรักพี่… ใช่ไหม?
[แคทเธอรีนน้ำตาคลอ แต่พยายามปกปิดมันไว้ เธอไม่พูดอะไรเลย]
[เธอส่งสัญญาณให้ทุกคนเดินออกไป พวกเขาทำตาม ขณะที่จัสตินร้องขออย่างสิ้นหวัง แต่ไม่มีใครฟังเขาเลย ในที่สุด เขาก็หยุดอ้อนวอนและกระโดดกลับลงไปในสระน้ำ ผิวน้ำเดือดพล่านอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ศพของแอนดรูว์จะลอยขึ้นมาอีกครั้ง… ที่ยังดูไร้ชีวิตเช่นเดิม]
<จบการบันทึก>
เราจะจดจำเขาไว้ตลอดไป
แอนดรูว์ โดโนแวน (1995 — 2024)
