{$title}Languages:
เขาพยักหน้าแสดงถึงความเข้าใจ แม้กระทั่งท่าทางของเขาก็แสดงถึงความกระตือรือร้น
อย่างไรก็ตาม ความจริงแล้วก็เขาเข้าใจมันเพียงบางส่วน สำหรับเขาแล้ว ธรรมเนียมบางข้อนั้นฟังดูแปลกประหลาดและไร้ซึ่งเหตุผล แต่เขาก็คงจะมาโต้เถียงต่อหน้าคนท้องถิ่นไม่ได้ หรือจะได้กันนะ เขาพยักหน้าและยอมรับทุกสิ่งที่ถูกบอกเล่า แม้ว่ามันฟังดูแปลกในหัวเขา แต่มันก็เป็นวัฒนธรรมหนิ บางสิ่งมันอาจจะดูผิดและแปลกสำหรับเขา แต่เขาก็ควรจะรับๆมันไปดีกว่า ใช่ไหมล่ะ
คำอธิบายของผู้แทนคนท้องถิ่นนั้นเปลี่ยนไปยังตำนานท้องถิ่น เรื่องเล่าที่จะบอกคุณเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมพวกนี้ บางทีนี่อาจจะเป็นเวลาจะฟังเหตุผลหลังกฎพวกนี้แล้ว กฎมันคงไม่มีอยู่หรอกถ้ามันไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น ไม่ใช่เหรอ ตำนานนี้มันเล่าถึงการที่ป่าแห่งนี้ได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขาตั้งที่มีหมู่บ้านมา ตั้งแต่ที่พวกเขาได้เข้ามาสู่โลกประหลาดแห่งนี้
ป่าสองหน้า ตามชื่อของมันเป็นป่าที่เดิมทีเคยมีอยู่สองหน้า ทำไมมันถึงถูกเรียกว่าสองหน้าล่ะ มันหมายความว่าอะไรกันนะ ในขณะที่คำถามเหล่าวนเวียนไปมาในหัวของเขา ผู้แทนนั้นก็ได้ให้คำตอบที่เขาต้องการ ป่าสองหน้าจะมีฝั่งที่ต่างไปหากคุณไม่ระวังถึงสิ่งที่กระทำ ฝั่งดังกล่าวนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะทำเล่นๆใส่ได้ มันเป็นฝั่งที่ไม่มีใครควรทราบถึง
เหมือนว่าคนท้องถิ่นที่นี่จะไม่อยากให้มีใครได้เห็นอีกฝั่งของป่านี้ท พวกเขาใช้อาศัย ใครจะรู้ล่ะว่าอีกฝั่งมีอะไร เพราะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปยังที่นั่น มันได้ถูกกล่าวถึงว่าจะเต็มไปด้วยความตายและจุดจบของป่า ได้กล่าวไว้ว่ามันอยู่นอกเหนือโลกที่เรารู้จักและเข้าใจ ว่าเป็นขั้วตรงข้ามในด้านลบของทุกสิ่งทุกอย่าง ฟังดูน่าสนใจ ใช่ไหมล่ะ คนท้องถิ่นห้ามไม่ให้มีใครเข้าถึงที่นั่น เพราะพวกเขาเชื่อว่ามีสิ่งชั่วร้ายที่คอยอารักขามันอยู่ บ้างก็ว่ามันเป็นดังนรกที่มียมบาลคอยเฝ้า ใครจะรู้ล่ะ เรื่องพวกนี้มันให้ความรู้สึกที่เกินจริงไปมาก
คงไม่มีใครได้รู้ถึงเรื่องราวจริงๆ เพราะมันไม่มีข้อมูลใดๆในการเข้าถึงอีกฝั่งของป่า หืม สถานที่ที่กลับกันกับตำแหน่งนี้ มันอยู่ใต้ดินหรือเปล่านะ นั่นหมายความว่าใต้พื้นที่เขาเหยียบมันมีป่าอยู่หรือเปล่านะ เขาจึงครุ่นคิดถึงวิธีที่จะหาหนทางโดยที่จะไม่ถูกคนท้องถิ่นเจอเข้า สิ่งที่เขาทำมันก็แค่เพื่อจะพิสูจน์ว่ามันมีอะไรอยู่ใต้เท้าของเขาจริงๆ บางทีอาจต้องเป็นกลางคืน หรือเมื่อการประชุมเสร็จสิ้น แต่ยังไงแล้ว เขาก็ต้องดูสถานการณ์ก่อน
หลังจากที่ผู้แทนเล่าเรื่องจนเสร็จและปล่อยเขาไว้คนเดียวภายในห้อง เขาก็พยายามที่จะนึกถึงสิ่งที่เขาพอจำได้ ป่าสองหน้าถูกเรียกอย่างนั้นเพราะป่ามันมีสองฝั่ง อีกฝั่งของป่าจะมีลักษณะตรงข้ามกับป่าที่ผู้คนรู้จัก ยิ่งเขาคิดถึงมันมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสงสัยมากขึ้นเท่านั้น จากนั้นเขาจึงอ่านข้อปฏิบัติในธรรมเนียม รายการกฎเหล่านี้มันแปลกประหลาดสำหรับเขา
มันมีกฎบางข้อที่ระบุว่าหากเขาแหกมันเขาจะถูกไล่ออกไปนอกป่า หรือนี่จะเป็นวิธีการไปอีกฝั่งกันนะ แค่คิดมันคงไม่ได้อะไร ทำไมไม่ทำดูเลยล่ะ
เดี๋ยวสิ! เขาต้องทำมันจริงๆด้วยหรอ แล้วถ้าที่นั่นมันเป็นนรกจริงๆล่ะ มันไม่มีการพูดถึงวิธีการออกไปจากที่นั่นเลยหนิ กระทั่งรายละเอียดก็ยังไม่มี เขากลิ้นไปมาบนที่นอน ใจหนึ่งเขาก็สงสัย แต่อีกใจก็หวาดกลัว ดูเหมือนว่าทั้งสองความรู้สึกนี้จะกำลังสู้กันไปมา จนเขาต้องดิ้นพล่านอยู่บนเตียงเหมือนกับเด็ก
เขาได้ตกลงจากเตียงเนื่องจากความไม่ระมัดระวัง แต่มันก็เจ็บเป็นอย่างมาก เพราะหัวเขาได้ทิ่มลงบนพื้นแข็งๆ เขาเอามือกุมหัวไว้ในขณะที่โอดครวญอย่างเจ็บปวด แต่เมื่อเขาเริ่มลุกขึ้นยืนและเปิดตาออก เขาก็ได้รู้ตัวในทันที