ความยากในการเอาตัวรอด:
ระดับ สรวงสวรรค์
- สวยงาม
- เงียบสงบ
- สมบูรณ์แบบ
งดงามใช่มั้ยล่ะ? คุณแทบจะรู้สึกราวกับว่าคุณสามารถเอื้อมมือทะลุภาพถ่ายนี้และสัมผัสมันได้เลยล่ะ
ด่าน 14 คือสรวงสวรรค์ คุณควรจะมาเยี่ยมเยือนซักครั้งบ้างนะ
คำอธิบาย:
ด่าน 14 คือโอเซซิส ผืนป่าที่มาจากความฝันของคุณกำลังส่องประกายในยามค่ำคืน ลองหลับตาลงซักครู่สิ คุณเห็นมันมั้ย? น้ำตกที่กำลังส่งเสียงซ่า หญ้าสีเลือดที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้าง ท้องฟ้าที่พร่างพรายไปด้วยแสงดาวชั่วนิรันดร์ แม้แต่กิ่งก้านของต้นไม้ก็เอื้อมขึ้นไปราวกับพยายามจะสัมผัสมัน คุณจะได้ยินเสียงผืนป่ากำลังกระซิบบอกคุณ คุณจะมีความสุขที่นี่ คุณมั่นใจเช่นนั้น เพราะคนอื่นๆก็มีความสุขเหมือนกัน แล้วเหตุใดคุณจะต้องเศร้าในเมื่อคนอื่นๆต่างพึงพอใจกันล่ะ?
เสียงมากมายดังเต็มหูของคุณ คุณไม่สามารถคิดได้ แต่คุณไม่จำเป็นต้องคิด คุณไม่รู้สึกโล่งที่ได้ยกภาระแห่งความคิดออกไปจากไหล่ของคุณหรอ? ตอนนี้คุณไม่รู้สึกว่าเบามากกว่าเดิมหรอ? คุณแทบจะลอยออกไปได้เลยล่ะ บางทีคุณอาจจะลอยไปแล้วก็ได้ มองแขกคนอื่นๆที่กำลังนอนบนพื้นดินอย่างสงบนั่นสิ ความเจ็บปวดทั้งหมดหายไปเมื่อพวกเขาทำสมาธิ กระดูกของพวกเขาเปล่งประกายท่ามกลางแสงจันทร์ คุณไม่อยากเป็นเหมือนพวกเขาหรอ? ตอนนี้คุณเข้ามาใกล้จนคุณแทบจะสัมผัสมันได้เลยล่ะ
ฐาน ด่านหน้า และชุมชน:
เด็กๆยืนเรียงแถวกัน พวกเขาร้องโหยหวนอย่างไพเราะไปที่ดวงจันทร์ รอคอยที่จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน คุณอยากช่วยพวกเขามั้ย? แน่นอนว่าคุณอยาก เพราะพวกเขาเองก็อยากจะช่วยคุณเหมือนกัน ที่คุณต้องทำทั้งหมดก็คือยอมจำนนต่อตัวเอง มันไม่เจ็บหรอกฉันสัญญา ฉันมั่นใจว่าคุณจะรู้สึกถึงจิตใจของคุณที่กำลังรั่วไหล แต่ไม่ต้องเป็นห่วง เราแค่ต้องซ่อมแซมมันอีกนิดหน่อยเพื่อที่เราจะได้สมบูรณ์แบบสำหรับคุณ และคุณเองก็สมบูรณ์แบบสำหรับเรา แบบนั้นแหละ ให้เราเข้าไป และอีกไม่นานคุณก็จะได้อยู่ที่นี่เหมือนกัน พวกเราจะมีงานเลี้ยงขนาดใหญ่เมื่อคุณมาถึง เพราะพวกเราอยากจะต้อนรับคุณยังไงล่ะ
ทางเข้าและทางออก:
ทางเข้า:
ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าจะเข้ามาที่นี่ยังไง แค่เดินต่อไป คุณใกล้มาถึงแล้ว
ทางออก:
คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นไปหรอก
เอกสารเพิ่มเติม:
บันทึกการสัมภาษณ์ของ M.E.G.
ผู้สัมภาษณ์: โซโลมอน ไมเออร์ส
ผู้ถูกสัมภาษณ์: ธีโอ ลินน์
<เริ่มการบันทึก>
ผู้สัมภาษณ์: กรุณาบอกชื่อของคุณด้วยครับ
ลินน์: ก็แค่คนโง่ที่ตกลงมาจากสวรรค์
ผู้สัมภาษณ์: ผมรู้ว่ามันดูจริงจัง นี่เป็นแค่ขั้นตอนของเราในการจัดทำบันทึกด่านใหม่ๆ คุณเข้าไปในด่านนี้ได้ยังไง?
ลินน์: ผมแหย่รูเล็กๆ ที่อยู่ในสมองของผม และผมก็ยืดมันออกกว้างขึ้นและกว้างขึ้นอีกจนผมสามารถผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
ผู้สัมภาษณ์: แล้วคุณออกมาจากด่านนี้ได้ยังไงครับ?
ลินน์: อย่าเลย มันเป็นสิ่งที่โง่เขลาสำหรับเราที่จะบอกคุณเรื่องนั้น ยังไงคุณก็คงไม่อยากออกไปหรอก
ผู้สัมภาษณ์: คุณพอจะอธิบายถึงด่านที่คุณเข้าไปได้มั้ย?
ลินน์: คุณเห็นมันแล้วนี่ ในดวงตาของจิตใจคุณยังไงล่ะ คุณไม่จำเป็นต้องให้ผมบอกคุณอีกรอบหรอก
ผู้สัมภาษณ์: คุณพอจะระบุร่างเหล่านี้บ้างได้มั้ยว่าคือใคร?
ลินน์: ผมเห็นทุกคนที่ผมรู้จักและทุกคนที่ผมเคยรู้จัก ทุกคนกำลังกวักมือเรียกให้ผมเข้าไปหาใกล้ๆ
ผู้สัมภาษณ์: อ้า แล้วที่คุณบอกว่า "ผลกระทบทางจิต" มันหมายความว่ายังไง?
ลินน์: เสียงต่างๆร้องเพลงอย่างไพเราะในยามค่ำคืน แต่เมื่อผมออกมา ผมก็ไม่ได้ยินเสียงเหล่านั้นเลย และเมื่อไม่มีพวกมันผมจึงหลงทาง
ผู้สัมภาษณ์: แล้วคุณบอกว่าทั้งหมดนี้มันเริ่มต้นตอนที่คุณอ่านข้อความบางอย่างบนกำแพงใช่มั้ย?
ลินน์: ใช่ แต่ตอนนี้เรามีวิธีที่ดีกว่านี้ในการเผยแพร่ถ้อยคำออกไปแล้ว คุณทำให้มันเกิดขึ้นแล้ว และตอนนี้ผู้คนมากมายก็จะมีความสุขกัน
ผู้สัมภาษณ์: ไม่ ผมไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นในฐานข้อมูล มันค่อนข้างจะปลอดภัย มีอะไรจะบอกอีกมั้ย?
ลินน์: ก็มีแค่ว่าเราได้ซ่อมแซมรูนั้นแล้ว ดังนั้นพวกคุณก็จะได้พักผ่อนอย่างปลอดภัยโดยที่รู้ว่าจะไม่มีใครต้องถูกผลักไสให้กลับไปหาความเจ็บปวดอีก เราจะดูแลให้คุณปลอดภัยเอง
<จบการบันทึก>