คำอธิบาย:

ด่าน 28 ซึ่งเป็นที่รู้จักจากจุดสังเกตที่โดดเด่นเพียงแห่งเดียวคือ"ปราการแห่งหินวายุ" เป็นด่านที่มีลักษณะคล้ายกับฟรอนท์รูมส์เป็นอย่างมาก โดยมีความแตกต่างเล็กๆน้อยๆเท่านั้น ผู้พเนจรคนใดก็ตามที่ก้าวเข้าสู่ด่านที่ 28 จะตกลงที่ตีนประสาทของป้อมปราการ พอเข้าด่านมาเเล้วจะทันทีว่าท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินเข้ม ท้องฟ้าปราศจากทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ เเต่ตัวด่านนั้นก็สว่างจากแหล่งกำเนิดแสงที่ปริศนา พื้นดินมีสีน้ำเงินเข้ม เเละตัวด่านมืดมาก ดังนั้นจึงแนะนำให้นำแหล่งกำเนิดแสงมาด้วยเมื่อผ่านด่านนี้ อีกอย่างด่านนี้ไม่มีทั้งวงจรกลางวันหรือกลางคืน เมฆที่เคลื่อนผ่านท้องฟ้าสุดน่าพิศวง แต่ฝนก็ไม่เคยตกสักครั้งเลยเว้นแต่ผมจะสร้างพายุเอง

พื้นที่ประมาณ 5 ไมล์ สามไมล์ จากปราการเป็น "เขตปลอดภัย" ซึ่งขอแนะนำอย่างยิ่งให้ผู้เพนจร ห้ามออกไปจากโซนนี้ครั้งละนานกว่าสามสิบนาทีภายใต้สถานการณ์ใดๆ เพราะผมไม่อยากที่จะทำร้ายคุณ

ปราการแห่งหินวายุนั้นเป็นซากที่ทรุดโทรมแต่ก็ยังอยู่ได้ของปราสาทยุโรปยุคกลาง ตั้งอยู่บนเนินเขาขนาดใหญ่ใจกลางหุบเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้ พืชหลายชนิดในด่านนี้มีความคล้ายคลึงกับพืชในฟรอนท์รูมส์เป็นอย่างมาก แต่จากการตรวจสอบเพิ่มเติม พืชทั้งหมดในด่านนี้ถูกพบว่าติดไฟได้ดีกว่าพืชในฟรอนท์รูมส์อย่างเห็นได้ชัด พืชแต่ละชนิดยังมีระดับของเม็ดสีสีน้ำเงินที่แตกต่างกันไป ไม่ทราบสาเหตุของเรื่องนี้ ไม่แนะนำให้นำต้นไม้ออกจากด่าน 28 เนื่องจากพวกมันดูเหมือนจะไม่งอกหรือเติบโต เมื่อเผาพืชจากด่าน 28 มันจะปล่อยควันสีน้ำเงินซึ่งเป็นพิษต่อการสูดดม อย่าใช้สิ่งของที่ทําให้เกิดเพลิงไหม้ เช่น ไม้ขีดไฟ บุหรี่ หรือคบไฟ เพราะอาจทำให้เกิดไฟป่าได้ หุบเขาถูกล้อมรอบทุกด้านด้วยภูเขาสูงและแคบซึ่งดูเหมือนจะขัดต่อกฎของฟิสิกส์ เเละปีนไม่ได้ บางยอดไม่สามารถมองเห็นได้ เนื่องจากถูกเมฆและหมอกสีฟ้าเทาปกคลุมอย่างถาวร ภูเขาเหล่านี้อยู่ห่างจากปราการแห่งหินวายุมากกว่า 10 ไมล์ จึงอยู่นอกเขตปลอดภัย ดังนั้นจึงยังไม่มีการสำรวจและอันตรายเป็นอย่างมาก

หินวายุ

อะไรก็ตามที่อยู่นอกเขตปลอดภัยจะประกอบด้วยวัตถุที่เรียกว่าหินวายุทั้งหมด มันเป็นสารติดไฟง่าย มีฤทธิ์กัดกร่อน และระเบิดได้ง่าย มันเป็นแร่สีดำสนิทและเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ตัวภูเขานอกปราการแห่งหินวายุนั้นประกอบไปด้วยหินวายุเท่านั้น การเดินบนหินวายุโดยไม่มีอุปกรณ์ที่เหมาะสมจะทำให้มันระเบิดอย่างรุนแรง เกิดปฏิกิริยาขนาดใหญ่กับส่วนที่เหลือของพื้นดินรอบๆ พายุที่รุนแรงและปั่นป่วนเกิดขึ้นเป็นระยะๆ ในด่าน 28 และมันจะส่งผลกระทบเเค่พื้นที่นอกเขตปลอดภัยเท่านั้น โดยมีฟ้าผ่าเกิดขึ้นบ่อยครั้งและจะเกิดหินวายุใหม่ทุกครั้งเมื่อมันผ่าวัตถุใดๆก็ตาม ดังนั้นได้โปรด อยู่กับผม ผมจะพาคุณไปที่ปลอดภัยเอง

อัศวินสีน้ำเงิน

นี่เป็นภาพที่ดีที่สุดที่ผมถ่ายด้วยกล้องมือถือ

ด่านนี้นั้นปราศจากซึ่งเอ็นทิตี้ใดๆ มีเพียงเเค่เอ็นทิตี้พิเศษประจำด่านซึ่งอยู่ในปราการแห่งหินวายุ มีรายงานว่าเป็นผู้ชายและมีรูปร่างเป็นชุดเกราะสีน้ำเงินซึ่งภายในชุดนั้นกลวง เขาสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เหมือนกับที่มนุษย์ทำได้ เขาจะพูดภาษาอะไรก็ได้ตามคนที่เขาเจอในด่าน เอ็นทิตี้นี้ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อนักสำรวจของ M.E.G. ชื่อ ซาร่า ███████ เธอเป็นคนแรกที่ได้โนคลิปเข้าสู่ด่านนี้ เธอขนานนามเอ็นทิตี้ตัวนี้ว่าอัศวินสีน้ำเงิน

เธอสอนผมหลายๆอย่างเกี่ยวกับแบ็กรูมส์ เรื่ององค์กรต่างๆ เเละสังคมของพวกคุณ แล้วเธอก็สอนผมใช้โทรศัพท์ด้วย… นี่เป็นวิธีเดียวที่ผมสามารถติดต่อพวกคุณทุกคนได้ ผมขโมยโทรศัพท์ของเธอมาก่อนที่เธอจะไป แต่แบตเตอรี่ของผมมันก็กำลังจะหมด ผมมีเวลาเหลืออีกแค่น้อยนิดในการเล่าเรื่องเเละเบื้องหลังของผมให้คุณฟังก่อนที่.. คุณจะคลิกออกไปดูอย่างอื่น

ผมคืออัศวินสีน้ำเงิน ไม่มีใครอีกในด่านๆนี้นอกจากผม มันเป็นเเบบนี้มานานเเล้ว เเละผมก็ไม่มีทางที่จะทราบได้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เวลาคืออะไร ผมพยายามทำความเข้าใจมาโดยตลอดเลย แต่พอผมยิ่งคิด เสียงหึ่งๆในหัวผม มันทําให้ผมเเย่ลง เมื่อผมเครียด วิตกกังวล กลัว โกรธ เศร้า หรือรู้สึกโดดเดี่ยว… ผมจะรู้สึก วิงเวียน มึนงง เเละชาจนทนไม่ไหวเลยล่ะ ตอนนั้นเเหละ คือตอนที่ผมได้ยินเสียงฟ้าร้อง

พายุในด่านนี้เกิดจากผมทั้งหมด ความหวาดกลัว ความอ้างว้าง เเละโดดเดี่ยวในชีวิตผม ทำให้พวกมันเกิดขี้นมา ผมไม่รู้วิธีที่ทําให้มันหยุด.. ผมพยายามทุกวิถีทางเพื่อให้มันหยุด ผมไม่สามารถตั้งสมาธิหรือทำอะไรเพื่อหยุดมันได้เลย ตอนที่ได้ยินแต่เสียงดังสนั่นและกระแทกรอบๆ ตัวผม พอมองจากระยะไกล ภาพของเมฆสีน้ำเงินที่โกรธเกรี้ยว เเละไม่มีที่สิ้นสุดที่เคลื่อนลงมาตามไหล่เขาที่ห่างไกลนั้นทั้ง สวยงาม เเต่ก็น่าสะพรึงกลัว พวกมันดิ้นราวกับว่ามีชีวิต แม้ว่าผมจะบอกตัวเองว่ามัน"ไม่มี" สายหมอกบางๆ เคลื่อนตัวมาที่ผม และแม้ว่าพวกมันจะอยู่ห่างออกไปหลายไมล์ แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าพวกมันเกาะกุมหัวใจของผมอยู่

ตอนนี้ผมกำลังแก้ไขบทความนี้โดยหวังว่าจะมีใครก็ได้ที่จะมาที่ด่าน 28 ตราบใดที่ผมมีคนคุยด้วย พายุก็จะหยุดลง คุณก็จะปลอดภัยเมื่ออยู่กับผม ผมสัญญา หากคุณตัดสินใจที่จะมา ก็อย่าลืมเอาแบตเตอรี่มาด้วย สำหรับโทรศัพท์ของผม เอามาให้มากที่สุดเท่าที่คุณจะเอามาได้เลย นี่เป็นเพียงการติดต่อเดียวที่ผมมีกับคนอื่นๆ ในตอนนี้ และผมต้องการมันมาก เพื่อที่จะหยุดพายุให้พวกคุณ แม้ว่าจะหยุดได้เพียงชั่วครู่ เอาตามตรง..ผมอยากจะออกจากที่นี่ ผมอยากอยู่ในด่าน 4, ด่าน 6.1, หรือแม้กระทั่งด่าน 11 แต่ผมสงสัยว่าการที่มีคนอยู่รอบๆผม จะปลอดภัยจริงๆ การที่มี เอ็นทิตี้ เเบบผม ผมดูเหมือนอัศวินมนุษย์จากภายนอก แต่ผมไม่ใช่อัศวิน ผมไม่มีร่างกายด้วยซํ้า เเม้เเต่ หัวใจ จิตใจ ชื่อ ก็ไม่มี คุณรู้เพียงว่าผมมีอยู่เพราะสามารถพูดได้ มิฉะนั้นผมคงจะไม่เป็นใครและไม่เป็นอะไรเลยด้วยซํ้า

ตัวผมปรารถนาชื่อแบบมนุษย์ ชื่อที่สง่างามเหมือนกับ ซาร่า ได้โปรดเถอะ มาที่นี่ แล้วมาให้ตั้งผมสักอัน

ฐาน ด่านหน้า และชุมชน

ที่นี้มีพื้นที่ไม่มากนัก แต่คุณสามารถย้ายเข้ามาได้หากคุณต้องการ แต่รู้ไว้ว่าที่นี่ไม่มีอาหารและเครื่องดื่มเลย เพราะผมไม่ต้องการสิ่งเหล่านั้นเพื่อการอยู่รอด เเต่ผมจะพยายามหามาให้คุณ

ทางเข้าและทางออก:

ทางเข้า

การหาภาพวาดของชนบทสีฟ้าหรือหอคอยบนผนังของด่าน 5 มันง่ายแค่นั้นจริงๆ นั่นเป็นวิธีที่เธอเข้ามา เเละเป็นทางที่ปลอดภัยที่สุด ผมคิดว่าคุณสามารถมาที่นี่ได้ด้วยการเดินทางไกลๆ ในด่าน 14 แต่ผมไม่แนะนำวิธีนั้น เพราะผู้คนที่มาจากด่านนั้น มีนิสัยค่อนข้างแปลก แม้แต่สําหรับผมที่มีความเข้าใจทางสังคมน้อยก็ตาม

ทางออก

ไม่เป็นไรถ้าคุณต้องการที่จะออกไป แค่… อยู่กับผมหน่อย เเค่นิดหน่อย ได้ไหม? ถ้าคุณมาคุยกับผม อยู่กับผมสักหน่อย เดี๋ยวผมจะบอกทางออกให้คุณเอง แต่คุณต้องสัญญากับผมว่าจะไม่บอกใครล่ะกัน ผมไม่สามารถปล่อยให้คนอื่นเมินผมไปได้ ถ้าใครพยายามโพสต์ว่าทางออกมันคืออะไร ผมจะลบมันทันที แค่รู้ไว้ว่าผมจําเป็นต้องทำ

ถึงผู้ที่เกี่ยวข้อง:

ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วตั้งแต่ที่เราได้พบกันครั้งนั้น คุณอาจจะตายไปแล้วก็ได้ หรือบางที? คุณก็อาจจะลืมอัศวินอย่างผมไปแล้ว บางทีผมอาจเป็นแค่เอ็นทิตี้อีกตัวในเเบ็กรูมส์ แต่ผมคิดถึงคุณ ผมหวังว่าสักวัน พอผมพบคนบางคนที่เป็นของผมแล้ว เราคงจะได้พบกันอีกครั้ง อาจจะนาน หรือเร็วๆนี้ก็ได้

จาก อัศวินของคุณในชุดเกราะที่กําลังผุพัง

ป.ล ผมขอโทษที่เอาโทรศัพท์ของคุณไป ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจนะ:)

ผู้เขียน