ด่าน 91 - "เพียงความทรงจำ"
คะแนน: +2+x

ความยากในการเอาตัวรอด:

ระดับ 0

  • {$one}
  • {$two}
  • {$three}

ด่าน 91 เป็นพื้นที่เล็กๆ ที่มีเสน่ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ขอบของความรู้สึกรวมกัน มีหลายคนเข้าไปในนั้น และทุกคนต่างมีเรื่องราวมาเล่า แต่ไม่มีใครเคยไปที่นั่นมากกว่าหนึ่งครั้ง

ขาดข้อความบรรยายแทนภาพ

สถานที่ที่ดี

คำอธิบาย

ด่านมีรูปแบบที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละคน แต่ในบางด้านก็ยังคงความสอดคล้องกันเสมอ ด่านมีลักษณะเป็นเกาะเล็กๆ ตรงกลางมหาสมุทรในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสและอากาศเย็นสบาย ด่านนี้สว่างและเหมือนฝัน — เกือบจะไม่ใช่ความจริง — ทิ้งให้ผู้ที่เดินทางไปคนเดียวและพึ่งพาตัวเอง ที่นี่เงียบสงบ สงบนิ่ง มีเพียงเสียงคลื่นกระทบขอบน้ำและเสียงร้องของนกทะเลที่มองไม่เห็นเท่านั้น

ที่ปลายด้านหนึ่งของเกาะมีเนินเขาที่ยื่นออกไปและสิ้นสุดที่ขอบหน้าผา ใกล้ยอดเนินเขานั้นมีบ้านเล็กๆ หรือกระท่อมหลังหนึ่ง สูงหนึ่งหรือสองชั้น มองเห็นทะเลที่ไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีโครงสร้างอื่นๆ อยู่ในบริเวณนั้น บ้านหลังนี้ไม่มีอะไรโดดเด่นในด้านต่างๆ แต่ทุกคนก็รู้สึกถูกบังคับให้เข้าไปหามัน

จริงๆ แล้วมันไม่มีอะไรพิเศษเลย มีทางเดินกรวดเล็กๆ ที่นำไปสู่หน้าบ้าน มีระเบียงหรือชานบ้านพร้อมเฟอร์นิเจอร์เล็กน้อย มีประตูไม้พื้นฐาน หน้าต่างอาจจะสกปรกเล็กน้อย แต่มันใช้การได้ ลมอาจจะพัดผ่านเข้ามาบ้างเป็นครั้งคราว ภายในบ้านค่อนข้างธรรมดา มีฝุ่นเล็กน้อยและดูธรรมดา มีสัญญาณอ่อนๆ ว่าเคยมีคนอาศัยอยู่ มีห้องหลักที่มีโซฟาหนึ่งหรือสองตัว บางทีอาจจะมีทีวี มีพื้นที่ครัวและรับประทานอาหารอยู่ทางด้านข้าง และมีประตูที่นำไปสู่ห้องนอนและห้องน้ำ นี่ไม่ใช่บ้านของผู้เดินทาง แต่หลายคนรู้สึกสบายใจที่นี่ รู้สึกถึงความคิดถึง ความสงบ แม้กระทั่งความเศร้า ราวกับเป็นสถานที่ที่ฝังอยู่ในส่วนลึกของจิตใจ มันรู้สึกเหมือนเป็นบ้านของ ใครบางคน ไม่ว่าใครก็ตาม


การนั่งเป็นกิจกรรมที่พบเห็นได้ทั่วไปสำหรับคนส่วนใหญ่ จนกระทั่งกลายเป็นเรื่องปกติจนมนุษย์แทบไม่คิดถึงมันเลย แต่ในสถานที่แห่งนี้ มีเรื่องให้คิดน้อยมาก น้อยจนสิ่งเดียวที่ต้องทำคือการนั่ง การนั่งอย่างเรียบง่ายและสัมผัสกับการมีอยู่ การนั่งและลากนิ้วไปตามแขนโซฟาที่นุ่มและเริ่มหมดสภาพเล็กน้อย การนั่งและหายใจ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ก่อนที่จะหลับไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และตื่นขึ้นมาที่อื่น ทุกที่นอกจากที่นั่น


ไม่มีใครรู้ว่าเข้าสู่พื้นที่นี้ได้อย่างไร ไม่มีใครรู้ว่าจะกลับออกไปได้อย่างไร มันถูกยกย่องเป็นตำนาน ถูกฉลอง และถูกรัก แต่มันก็เป็นเพียงประสบการณ์เท่านั้น ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จางหายไป และไม่เคยเป็นจริงเลย คาดหวังให้ผู้ที่เดินทางเข้าสู่ ด่าน 91 ชื่นชมเวลาที่พวกเขาอยู่ที่นั่น และแบ่งปันตัวเองกับผู้อื่น สุดท้ายแล้ว มีไม่มากที่จะทำได้กับความทรงจำ




โปรด รักษามันไว้ ขณะที่คุณยังทำได้ ไม่มีอะไรอื่นให้ยึดถืออีกแล้ว




เว้นแต่จะกล่าวไว้เป็นอย่างอื่น หน้าเพจนี้ได้รับอนุญาตภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License