Info
งานเลี้ยงวัยเด็กที่เราจะไม่มีวันลืมได้อีก.. วัดโขลง
เขียนโดย Guy777
ด่าน TH-4 |
|
|---|---|
| งานวัดที่น่ารำลึกถึง ซึ่งจะเข้าถึงสู่อารมณ์ผู้เข้าชม | |
![]() |
|
| อดีตที่ผ่านพ้นไป เป็นเพียงช่วงเวลาที่ไม่อาจหวนกลับ | |
| ข้อมูลเบื้องต้น | |
| ชื่อเรียก | ความทรงจำ (ของเรา) |
| สภาพแวดล้อม | อดีต, งานสังสรรค์ |
| ภูมิอากาศ | อบอุ่นใจ |
| ความยากในการเอาตัวรอด | |
| ความปลอดภัย | จะไม่มีอะไรทำร้ายคุณที่นี่ |
| ความมั่นคง | เลือนราง |
| จำนวนเอ็นทิตี้ | มีเพียงคุณ |
คำอธิบาย
งานเลี้ยงทุกงานย่อมต้องมีวันเลิกลา เฉกเช่นกับวัยละอ่อนที่สักวันก็ต้องจากเราไป ที่นี่เป็นดังการตีความของข้อความนั้น TH-4 เป็นเค้าโครงของงานวัด ที่ที่เมื่อไม่นานก่อนหน้านี้ เคยเต็มเปี่ยมไปด้วยความสนุกสุขสรรค์ แสงสีและเสียงเพลงไพเราะ เล่นจากเครื่องเสียงใหญ่โตตระการตา แต่ในเวลาไม่ช้านานความร่าเริงนั้นก็กลับเลือนหายจนแทบไม่เหลือโครงเดิม ทุกคนต้องแยกย้ายไปสู่หนทางของตัวเอง เพราะไม่มีสิ่งใดจะคงอยู่ตลอดไป
หากแต่เราคงจะมามัวหลงอยู่ในอดีต มันก็คงไม่ใช่เรื่องดี แม้จะยากเพียงใด แต่สักวันเราทุกคนก็ต้องเติบใหญ่ เราอาจจะมองกลับมายังจุดๆนี้ได้ แต่ถึงอย่างไร ช่วงเวลานั้นก็จะไม่กลับมาอีก เราทำได้แค่เพียงรำลึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุข จำได้ไหม ที่คุณเคยได้เล่นสนุกอยู่ในปราสาทเด้งดึ๋ง ที่เคยได้นั่งชมวิวบนชิงช้าสวรรค์ ที่เคยได้ปาลูกโป่งแลกตุ๊กตาตัวเล็กและใหญ่ แม้ใน TH-4 เราจะไม่สามารถกลับไปทำเช่นนั้นได้ แต่เราก็ยังคงรำลึกถึงมันได้เสมอ
สถานที่แห่งนี้จะเป็นไปตามปัจเจกบุคคล ไม่มีใครอื่นที่จะมีประสบการเดียวกับคุณได้ มันเป็นช่วงเวลาเฉพาะของคุณ หล่อหลอมโดยเสน่ห์ของอดีต และสิ่งอื่นๆต่างๆนานา ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงโครงของสิ่งที่คุณหวนหา แต่ช่วงเวลานั้นมันก็ยังแสนจะน่าหลงไหล
ผ่านเค้าโครงที่กำลังถูกเก็บกวาด ปราสาทที่ถูกปล่อยลมออก ชิงช้าสวรรค์ที่กำลังถูกขนออกไปยังที่ไหนสักแห่ง เศษลูกโป่งที่ถูกพัดปลิวไปตามพื้นด่าน แทนที่จะเศร้ามัวเศร้าหมองที่มันจบลง ให้ลองมองว่าช่วงเวลานั้นมีคุณค่ามากแค่ไหน เพราะในท้ายที่สุดแล้วการจะพยายามหยิบจับสิ่งที่อยู่ไกลเกินเอื้อมมันก็ไร้ความหมาย
ทางเข้าและทางออก
ทางเข้า
เมื่อใดที่คุณได้กลับไปหลงละเมอในมนต์เสน่ห์ของอดีต คุณจะพบตัวเองอยู่ที่นี่เสมอ ยืนอยู่ท่ามกลางงานเลี้ยงที่กำลังจะเลิกลา
ทางออก
มันจะลำบากเสมอ เมื่อต้องทิ้งอดีตที่ช่างหอมหวานไว้เบื้องหลัง แต่ถึงอย่างไร ทุกคนก็จำต้องแยกย้าย ทุกอย่างแค่ขึ้นอยู่กับเวลา




