วัตถุที่ 5 "ขนมหวาน"
คะแนน: +2+x

ชายมอซอคนหนึ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะ ผมของเขามันเยิ้ม ผิวของเขาดูสกปรก เปื้อนด้วยน้ำตาลแห้งเป็นหย่อมๆ จากการทำงานมาทั้งวันในเหมืองลูกอมของ B.N.T.G. อีกด้านหนึ่งของโต๊ะเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ เธอมีผมสีแดงและใส่ชุดลำลองสำหรับนักธุรกิจ ชายคนนั้นเริ่มพูด

"เฮ้ ฟังหน่อย ผม เอิ่ม— อยากจะถามอะไรบางอย่างกับคุณ"

"ได้สิ นั่นคือสิ่งฉันมามาทำ ตอบคำถามผู้คน"

"ผม— ผมขอ เอ่อ ต่อรองวันหยุดอาทิตย์หน้าได้ไหม มันเป็นวันฮาโลวีนและลูกสาวของผมอยากจะไปเล่นทริกออร์ทรีตในสิบเอ็ด พวกเขากำลังมีเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงอันใหญ่และ…"

ผู้หญิงคนนั้นหยุดไปสักครู่เพื่อคำนวณอัตรากำไร

"เราไม่ใช่สัตว์ประหลาด คุณมีอิสระที่จะไปได้ทุกเมื่อ แต่การหยุดงานหนึ่งวันแล้วเพิ่งมาแจ้งให้ทราบล่วงหน้าในเวลาที่สั้นแบบนี้ และในหนึ่งในวันหยุดที่สำคัญที่สุดในเชิงพาณิชย์ของเราจะส่งผลตามมา ถ้าคุณลาหยุดวันที่ 31 เราจะถูกบังคับให้เพิ่มหนี้ให้กับคุณหนึ่งร้อยยี่สิบเครดิต"

"หนึ่งร้อยยี่สิบ?! แต่แค่นั้นอย่างเดียวผมก็งต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ในจ่ายกลับเลยนะ ผมขอร้องละครับคุณหัวหน้า มันก็แค่วันเดียวเอง"

"จำนวนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง แต่ท้ายที่สุดแล้วตัวเลือกก็ขึ้นอยู่กับคุณ"

"เวรเอ้ย ก็ได้ ผมจะทำงานวันฮาโลวีน"

"ดีมาก ฉันคิดว่านั่นน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณแล้ว ทำดีต่อไป แล้วหนี้ของคุณก็จะหมดไปในไม่ช้า"

"เห้อ ช่างมันเถอะ"




ผลิตภัณฑ์ใหม่ของ B.N.T.G.!

เทศกาลฮาโลวีนกำลังจะมาถึงแล้ว และเรารู้ว่าทุกคนตื่นเต้นที่จะเล่นทริกออร์ทรีตในด่าน 11! อย่างไรก็ตาม เราทราบดีว่าอาจเป็นเรื่องยากสำหรับหลายๆ คนในการหาขนมหวานมาแจก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเร็วๆ นี้บางแบรนด์ได้เลิกผลิตไป นี่คือเหตุผลที่เราตัดสินใจช่วยเหลือคุณด้วยการผลิตถุงบรรจุขนมหวานทีละห่อทีละมากๆ! คุณสามารถหาซื้อพวกมันได้ที่ B.N.T.G. ตลาดในเมืองสปอว์น หรือ เทรดเดอร์คีฟ เพียงแค่ 5 เครดิตสำหรับขนมหวานถุงละ 1 ปอนด์!




candy.jpeg

ถุงวัตถุที่ 5 น้ำหนัก 1 ปอนด์

หมายเลขวัตถุ: 5

สถานที่ที่พบได้: ได้มาจากพ่อค้าของ B.N.T.G.

คำอธิบาย:

วัตถุที่ 5 คือชื่อรวมของขนมหวานประเภทต่างๆ ที่ถูกผลิตขึ้นโดย B.N.T.G. ในเดือนตุลาคม 2021 การสอบถามเหล่า B.N.T.G. ว่าพวกเขาได้เข้ามาครอบครองขนมหวานจำนวนมากได้อย่างไรนั้นไร้ผล แต่มีการสันนิษฐานว่าพวกเขาพบด่านที่ขนมหวานเป็นทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ขนมหวานเหล่านี้ถูกบรรจุแยกกันภายในถุงที่จุได้ 1 ปอนด์ และมีหลากหลายประเภท ซึ่งหลายแบบมีความคล้ายคลึงกับที่ผลิตโดยบริษัทผลิตขนมหวานทั่วไปในฟรอนท์รูมส์ เช่น เฮอร์ชี่ และ ริกลีย์ การกินขนมประเภทต่างๆ ทำให้เกิดผลกระทบเหนือธรรมชาติเล็กน้อยต่อผู้กินซึ่งส่งจะผลแค่ไม่กี่ชั่วโมง

ประเภทของขนมหวานทั่วไป:

ชื่อ รายอะเอียด ผลกระทบ
ซิลเวอร์ทังค์ ขนมหวานชิ้นเล็กๆ มีลักษณะเหมือนลิ้นซึ่งมีสัมผัสที่แยกแทบไม่ออกจากโลหะ จะละลายเมื่อได้เข้าไปในปากของผู้ใช้ แต่จะไม่ละลายเมื่อถูกทำให้ร้อนโดยกลไกอื่นๆ ทำให้ผู้ใช้โน้มน้าวใจผู้อื่นได้มากกว่าปกติเล็กน้อย
ไบท์ติ้งบุลเล็ต ช็อคโกแลตชิ้นรูปกระสุนในห่อฟอยล์สีเงิน เคี้ยวยากมาก ผู้ใช้จะสูญเสียความรู้สึกในการสัมผัสไปชั่วคราว อย่างไรก็ตาม ไม่มีผลใดๆ ต่อตัวรับความรู้สึกเจ็บปวดของผู้ใช้
กันต์ ปืนเหล่านี้เป็นปืนโลหะขนาดเล็กที่ใช้งานไม่ได้ พวกมันดูเหมือนจะไม่สามารถกินได้ตามปกติ แต่อย่างไรก็ตาม จะทำให้เกิดผลกระทบเมื่อกลืนเข้าไปทั้งอัน ไม่แนะนำให้ผู้พเนจรกินสิ่งเหล่านี้ เนื่องจากถือว่าเป็นอันตรายต่อการสำลัก มือของผู้ใช้จะกลายเป็นปืนที่ทำงานได้ชั่วคราว ปืนนี้จะยิงเฉพาะกระสุนช็อคโกแลต ซึ่งเนื่องจากกระสุนทำจากช็อคโกแลต จึงไม่ก่อให้เกิดอันตรายมากนักเมื่อกระทบ กระสุนช็อคโกแลตเหล่านี้ไม่มีคุณสมบัติที่ผิดปกติของวัตถุ 5
แฟลตสแตนลีย์ กระดาษน้ำตาลแผ่นเรียบตัดเป็นรูปคน เมื่อวางบนลิ้นของผู้ใช้ พวกมันจะละลายอย่างรวดเร็ว ทำให้ผู้ใช้และสิ่งของทั้งหมดบนตัวกลายเป็น 2 มิติชั่วคราว เมื่อผลกระทบนี้เกิดขึ้น ผู้ใช้จะถูกย้ายไปยังพื้นผิวเรียบที่ใกล้ที่สุดทันที
แฮซเซิร์ดดัส เวสท์ ลูกอมรสเปรี้ยวจัดที่มีรูปร่างเป็นถังขยะอันตรายทรงกระบอก ผู้ใช้รายงานปัญหาการย่อยอาหารที่เป็นอันตรายหลังจากที่ได้บริโภคเข้าไป น้ำลายของผู้ใช้จะมีฤทธิ์กัดกร่อนสูงมาก คุณสมบัตินี้ส่งผลเสียต่อช่องปากด้วยเช่นกัน และอาจทำให้ฟันและเหงือกเสียหายอย่างรุนแรงหลังจากใช้งานหนัก
เบรนนิแอค ขนมเวเฟอร์สีชมพูหวานที่ถูกพิมพ์ข้อความไว้เช่น "2 + 2 = 4" "เมืองหลวงของตุรกีคืออังการา" และ "E=MC2" ผู้ใช้รายงานว่ารู้สึกฉลาดขึ้นอย่างมากในช่วงเวลาหลังจากที่ได้รับประทาน แม้ว่าการทดสอบจะไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงความฉลาดที่เห็นได้ชัดเจน
อัลมอนด์มินต์ มินต์รูปตัว O ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับลูกอมมินต์ไลฟ์เซฟเวอร์จากฟรอนท์รูมส์ ผู้ใช้รายงานว่าพวกมันมีรสชาติเหมือนส่วนผสมระหว่างมินต์และอัลมอนด์ ลมหายใจของผู้ใช้มีกลิ่นที่สดชื่นมากขึ้นหลังจากนั้น ไม่มีผลกระทบอื่นๆ



อีเลฟเว่นอีเกิล

คำสารภาพของผู้ที่เสพติดขนมหวานมาเป็นเวลา 4 ปี โดยบุคคลนิรนาม

เมื่อขนมเข้ามาถึงสิบเอ็ดเป็นครั้งแรกในปี 2020 ผมเป็นแค่ผู้พเนจรธรรมดาๆ ที่อาศัยอยู่ในเมืองสปอว์น มันเป็นสวรรค์ในช่วงที่ผ่านความขาดแคลนไปแล้ว ผมทำงานเล็กๆ น้อยๆ ให้กับพวกแม็กกีส์ แต่นอกเหนือจากนั้น ผมก็แค่ใช้ชีวิต และหาเพื่อนไปเรื่อย ชีวิตในช่วงนั้นเยื่ยมมากเลยล่ะ

เมื่อประมาณเดือนตุลา เพื่อนของผมสองสามคนเริ่มเบื่อ พวกเราเลยคิดว่าจะไปร่วมฉลองวันฮาโลวีนกัน ผมไม่ได้เป็นพวกที่ชอบฮาโลวีนในสมัยเด็กๆ แต่ผมก็คิดว่านี่จะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้มาสนุกชดเชยตอนที่ผมพลาดไป ผมเลยสวมเสื้อคลุมตัวเก่าเกรอะกรังที่เต็มไปด้วยรู แบบที่คุณจะเห็นกุ๊ยหรือคนเร่ร่อนใส่กัน และสวมหน้ากากสีเทาที่ไม่มีรูปร่าง เพื่อที่ผมจะได้แต่งตัวเหมือนดูลเลอร์ และผมก็หลอกและเล่นไปๆ มาๆ กับเพื่อนของผม ได้ขนมจากผู้พเนจรแสนดีที่อาศัยอยู่ในด่านนั้น มันเป็นช่วงเวลาที่ดี

หลังจากนั้นผมกับเพื่อนก็กลับบ้าน ดื่มเหล้าเล็กน้อยและเริ่มกินสิ่งที่ได้มาในคืนนั้น และนั่นคือจุดเริ่มต้น ตอนคุณรู้ตัวว่า "เฮ้ย ไอ้นี้มันก็ไม่เลวเลยนิหว่า" และในไม่ช้าคุณก็จะติด คนอื่นชอบพูดว่า "โอ้ ฉันติดกาแฟ" หรือ "ฉันติดอาหารขยะ" แต่คุณยังไม่ได้ติดจริงๆ จนกว่าคุณจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมาแค่อีกนิด คุณจะแทงข้างหลังเพื่อนของคุณ แม้กระทั่งฆ่าคนถ้าคุณต้องทำ

โชคดีที่เอฟเฟ็กต์สิบเอ็ดหยุดผมไม่ให้ไปไกลขนาดนั้น ผมมักจะไปขโมยอยู่เรื่อย ทริคเล็กๆ น้อยๆ ที่ผมและเพื่อนๆ คิดออกก็คือ ถ้าคุณใช้สแตนลีย์ คุณสามารถเดินเข้าไปในบ้านของใครบางคนผ่านรอยร้าวบนกำแพง จากนั้นเมื่อถึงเวลาต้องหนี ก็ใช้อีกอันหนึ่ง มันอาจเป็นอันตรายได้เหมือนกันเพราะถ้าคุณยังอยู่ในรอยร้าวตอนมันหมดฤทธิ์ คุณจะถูกบดจนแหลกในทันที มันเกิดขึ้นกับเพื่อนของผม เขาใช้สแตนลีย์ แต่เมื่อถึงเวลาที่เขากำลังออกไป พวกดวงตาก็กำลังนั่งรอเขาอยู่แล้ว เพราะงั้นเขาเลยรออยู่ในรอยร้าวเพื่อให้พวกเขาเดินผ่านไป ผมเป็นคนช่วยเขาหนี และผมยังไม่ได้อยู่ในรายชื่อของพวกดวงตา เพราะงั้นผมเลยสามารถรอที่นั่นอย่างปลอดภัยได้ และผมเห็นว่าทุกอย่างพังทลายลง เขายังคงรอให้พวกดวงตาออกไปอยู่เมื่อมันหมดฤทธิ์ลง และผมไม่คิดว่าผมจะลบเสียงนั่นออกจากหัวได้ มันไม่ใช่เสียงกรีดร้องของเขา เสียงนั้นเงียบไปในไม่กี่วิ แต่เป็นเสียงบดขยี้อันน่าสยดสยองที่ร่างกายของเขาทำ ในขณะที่กระดูกและอวัยวะของเขาถูกบดขยี้อยู่ในรอยร้าวนั่น

แม่งเอ้ย ผมทำเรื่องแย่ๆ ไปมากเลยตอนที่โดนฤทธิ์ขนมพวกนั้นเข้าไป ผมพยายามที่จะไปขโมยเครดิต BNTG ให้ได้มากพอเพื่อที่จะให้ได้ไปซื้ออีกถุง แต่แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกดวงตามาจับตาดูผมไปช่วงหนึ่ง ผมหลีกเลี่ยงพวกเขาด้วยการไปซ่อนตัวที่คีฟเป็นเวลาสองสามปี

เมื่อผมได้ไปที่คีฟ การหาขนมมากินที่นั่นง่ายกว่าที่ผมคิดไว้มาก พวกเขาจัดหาทุกความต้องการของคุณได้เหมือนกับไฟสัญญาณ ผมเห็นเขาอยู่ในตรอกหลังจากที่ผมไปที่นั่นได้ไม่ถึง 15 นาที กระอักเลือดและหนองออกมาเป็นก้อนใหญ่ ซึ่งเป็นคำบอกเล่าของเวสเตอร์ โดยส่วนตัวผมไม่แตะพวกเวสท์ บางคนที่ผมเคยพบปฏิญาณตัวกับมันเลยละ แต่ผมรู้สึกเหมือนฟันจะร่วงออกมาทุกครั้งที่ได้ใช้มัน ผมคงจะต้องถลำลึกลงไปมากถึงจะได้เป็นพวกเวสเตอร์ และถ้ามันเป็นอย่างนั้น ฆ่าผมไปเลยดีกว่า แต่ผมก็คิดถูกแล้วที่ไอ้หนุ่มคนนี้เป็นเวสเตอร์ เขาอาจจะเป็นพ่อค้าอะไรสักอย่างด้วย หรืออย่างน้อยก็น่าจะรู้ว่าจะของหาได้จากที่ไหน อะไรจะดีไปกว่าการให้หาเงินมาใช้ในงานอดิเรกมากไปกว่าการค้าละ?

ตอนนั้นที่ผมอยู่ในคีฟ น่าจะเป็นจุดที่ตกต่ำที่สุดจุดหนึ่งของผมละ ผมจะใช้เวลา 8 ชั่วโมงต่อวันแค่จ้องมองไปที่กำแพง ทุกๆ ครั้ง ผมจะกินบุลเล็ตเข้าไปอีกอันและดื่มด่ำไปกับมัน สมัยนั้นไม่ค่อยมีคนมาเยี่ยมผม เพราะผมไม่เป็นที่รู้จักคนในคีฟมากนัก ส่วนคนที่มา ผมจะทำเป็นเมินเฉยต่อพวกเขา ส่วนใหญ่ผมจะหลบอยู่ในเงามืดจนกระทั่งเสบียงของผมจะเหลือน้อย จากนั้นผมก็จะไปหา ซิด คนที่เป็นอาลักษณ์ เพื่อให้เขาเอาถุงขนมอีกถุงมาให้ผม

มันเป็นแบบนี้ต่อไปจนกระทั่งผมเหลือแค่เครดิตสุดท้าย การขโมยของในคีฟทำได้ยากขึ้นมาก เพราะมีผู้คนจับตาดูคุณมากขึ้น แต่อย่างน้อยพวกดวงตาก็ไม่ได้มาจับตาดูผมด้วย นั่นน่าจะเป็นสิ่งดีๆ เพียงอย่างเดียว ถึงอย่างนั้นเรื่องของมนุษย์มันเริ่มยากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องพวก BNTG และอะไรทั้งหมดนั้น ถ้าเกิดว่าไอ้พวกนั้นยังเป็นมนุษย์อยู่นะ พอเครดิตหมด ผมก็คิดว่ามันถึงเวลาต้องกลับไปที่สิบเอ็ดแล้ว ผมไม่แน่ใจว่าผมจะไปทำอะไรที่นั่น แต่มันก็ดีกว่าการไปทำให้พี่ใหญ่ BNTG ไม่ชอบหน้าผมขึ้นมาแน่นอน

ณ จุดนั้น ผมก็คิดว่าผมอยากจะเลิกแล้ว และผมก็เลิกแล้วก็กลับมาใช้อีก แต่ว่าผมก็เลิกได้จนกระทั่งผมจะได้โอกาสครั้งต่อไปที่จะกลับมาใช้มันได้ ดังนั้นผมเลยติดอยู่กับการทำงานแปลกๆ โน่นนี่เพื่อชดเชยนิสัยของผม ไปทำบทความสำหรับนกอินทรีบางละ หรือบางทีก็มาทำงานสำหรับแม็กกีส์ และนั่นคือจุดที่ผมอยู่ ผมหวังว่าผมจะเลิกมันได้ และผมได้ยินข่าวลือว่ามีคนกำลังค้นคว้าทางให้คนเลิกจากพวกมันได้ แต่ความพยายามพวกนี้ก็มักถูกระงับไป แต่ก็ไม่มีอะไรที่ยืนยันได้ แต่ผมรู้ว่ามันเป็นพวก BNTG ที่ป้องกันไม่ให้ผู้คนหายจากมันได้ ถ้าผู้คนสามารถเลิกขนมหวานได้ง่ายขนาดนั้น พวกเขาก็จะต้องเสียเงิน และมันไม่มีอะไรสำคัญสำหรับพวกเขามากไปกว่านั้นอีกแล้ว

ณ จุดนี้ ผมก็รู้แล้วว่าไอ้พวก BNTG มันอยู่เบี้องหลังของปฏิบัติการขนมหวานทั้งหมด ท้ายที่สุดแล้ว มีใครอีกบ้างที่จะทำให้เสบียงขนมหวานเคลื่อนไหวไปมาได้มากกว่าพวกเขา? ผมคิดว่าพวกเขากำลังขายขายส่งให้กับแหล่งที่เชื่อถือได้สองสามแห่งที่ด้านล่างและปล่อยให้มันไหลออกไปสู่คนทั่วไป ไอ้พวกพี่ใหญ่ BNTG ปฏิเสธต่อสาธารณะหลังจากที่มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะว่าขนมเป็นสิ่งเสพติด แต่ผมคิดว่าพวกเขารู้อยู่ตลอดเวลา ไอ้พวกสวะพวกนั้นมันพยายามที่จะหาเงินให้ได้มากที่สุด ผมคิดว่าพวกเขาตั้งใจทำให้มันเป็นสารเสพติด หรืออย่างน้อยก็ตัดสินใจที่จะใช้ประโยชน์จากมัน หลังจากที่พวกเขาได้ค้นพบว่าพวกมันเป็นสารเสพติด ไม่ว่ามันจะเป็นกรณีไหน พวกเขาก็รักษาเศรษฐกิจของขนมหวานให้มันเติบโตได้แล้ว และพวกเขาก็จะทำให้มันดำเนินต่อไปให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีการไหนก็ตาม


Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License