ลักษณะทางกายภาพ
ตัวอย่างของหมากฝรั่งทึบหัวที่เป็นสีส้ม พบอยู่ภายในตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติบนด่าน 201 คาดว่าตัวอย่างนี้ของหมากฝรั่งทึบหัวจะก่อตัวขึ้นในพื้นที่หนาวเย็น
วัตถุที่ 9 หรือที่นิยมเรียกกันว่าหมากฝรั่งทึบหัว เป็นวัสดุอ่อนนิ่มที่สามารถนำมาใช้บริโภคได้ ซึ่งจะมีหน้าตาที่คล้ายกับหมากฝรั่งทั่วๆไปที่พบได้ในฟรอนท์รูมส์ มันจะมีความยืดหยุ่นโดยรวมที่สม่ำเสมอกันเนื่องจากส่วนประกอบที่เป็นทรายหลอม แต่ก็จะยังคงความเป็นของแข็งไว้เมื่อไม่ถูกแตะต้อง เพราะกระบวนการก่อตัวที่จะบีบอัดวัสดุภายในของมันเข้าไว้ด้วยกัน
จะสามารถพบหมากฝรั่งทึบหัวได้ในสีสันและรูปทรงต่างๆ แต่หลักๆแล้วมันก็มักจะมาในสีไวโอเล็ตอ่อนไม่ก็ส้มโทนอุ่น โดยลักษณะเหล่านี้ก็จะเกิดจากกระบวนการในการก่อตัวขึ้นของมัน มันจะเริ่มจากการที่ทรายซึ่งอยู่ลึกลงไปใต้ทะเลทรายของด่าน 201 ค่อยๆเพิ่มอุณหภูมิขึ้นเนื่องจากแรงบีบคั้นของทรายด้านบน ความร้อนนี้จะหลอมเม็ดทรายลง พร้อมกับที่จะเปลี่ยนมันให้เป็นวัสดุอ่อนนิ่ม ซึ่งก็จะค่อยๆเย็นลงและก่อตัวขึ้นใหม่จนได้มาเป็นตัวอย่างของวัตถุที่ 9 ส่วนรูปทรงที่หมากฝรั่งทึบหัวจะมีนั้นก็จะขึ้นอยู่กับพื้นที่ของด่าน 201 ที่มันก่อตัวขึ้น หากมันก่อตัวขึ้นตามชายหาด คลื่นจากทะเลก็จะทำให้ทรายหลอมนี้โพล่ขึ้นมาเป็นแผ่นใหญ่ๆ และแตกออกเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าในภายหลัง แต่หากมันก่อตัวขึ้นในส่วนที่หนาวเย็นของด่าน ความหนาวก็จะส่งผลให้มันอัดแน่นกันเป็นชิ้นเล็กๆ และมีผิวสัมผัสที่กรุบมากกว่า
ผลกระทบทางจิต
เมื่อบริโภคเข้าไป หมากฝรั่งทึบหัวก็จะไม่แสดงผลกระทบผิดปกติใดๆในทันที มันได้ถูกบรรยายว่ามีรสคล้ายผลไม้ซิตรัสที่มีรสเปรี้ยวจัด ซึ่งก็อาจจะทำให้ผู้ทานคายมันออกมาในทันทีที่ได้รับรสเป็นครั้งแรก ผู้ที่เคยบริโภคมันมาก่อนได้บรรยายถึงรสชาติของมันว่าเป็นรสที่แปลกใหม่ และพวกเขาก็ไม่สามารถสร้างสิ่งเทียมใดๆที่ให้รสเหมือนกันได้ แม้ว่าจะมีความพยายามในการทำเช่นนั้นนับครั้งไม่ถ้วนแล้วก็ตาม ได้มีรายงานว่าคนบางกลุ่มก็จะรับประทานวัตถุที่ 9 และได้รับผลกระทบจากมันเป็นประจำ แม้ว่าการใช้พวกมันจะก่อให้เกิดความเครียดทางใจต่อพวกเขาก็ตามที
สามสิบนาทีหลังจากการบริโภค ผู้บริโภคนั้นรายงานว่าพวกเขาได้รับความรู้สึกแสบร้อนหลังช่องคอที่จะระคายเคืองมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งก็จะหายไปในทันทีที่เกิดผลกระทบชุดถัดไปขึ้น ผู้บริโภคจะค่อยๆสูญเสียทักษะในการเคลื่อนไหวไป เช่นความสามารถในการยืน, เดิน, พูด, ว่ายน้ำ, รับของเหลว และในกรณีที่หาได้ยาก ก็คือความสามารถในการกระพริบตาหรือหายใจยี่สิบนาทีหลังจากที่เกิดความรู้สึกแสบร้อนขึ้น ห้านาทีหลังจากที่มีผลกระทบดังกล่าว ผู้บริโภคก็จะหมดสติไปเป็นเวลาประมาณชั่วโมงหนึ่ง และตื่นขึ้นมาโดยไม่มีความทรงจำใดๆว่าเกิดอะไรขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังอยู่ภายใต้ฤทธิ์ของมัน
เอาเหอะน่า นี่แม่งต้องเจ๋งแน่ๆ
ไม่รู้ดิ แล้วนี่มึงไปเอาของพวกนี้มาจากไหนนะ
201 ดิวะ! ไอ้นี่มันโคตรสุดยอด พอมันกินเข้าไปแล้วมันคงได้เป็นเหมือนเด็กตัวน้อยๆเลยล่ะ
แล้วมันจะไม่เป็นอะไรแน่ใช่มั้ย…
ไม่เป็นไรหรอก ของมันดี เดี๋ยวกูจะอัดคลิปแล้วไปโชว์มันตอนมันตื่น แม่งเห็นแล้วคงได้ขำตายแน่ๆ
…
[มีเสียงเคาะ และก็เสียงเอี๊ยดช้าๆ]
ไอ้เชี้ย พวกมึงทำกูใจหายหมดเลย มาทำไรกันดึกดื่นป่านนี้เนี้ย
พวกกูแค่มาชิลเฉยๆ
เออวะ! แล้วมึงอยากเล่นสแมชป่ะ
เอ่อ ก็ได้มั้ง แต่พวกมึงอยู่ได้แค่ถึงเที่ยงคืน แต่หลังจากนั้นพวกมึงต้องไปแล้ว กูมีเรื่องสำคัญต้องทำพรุ่งนี้
แจ๋ว!!!
[สามารถได้ยินเสียงเดินเบาๆ ตามมาด้วยเสียงพลาสติกของวัตถุไม่ทราบชิ้น คาดว่าจะเป็นโซฟา]
เออ เอ็ดวิน เอาหมากฝรั่งสักอันป่ะ
อืม รสไหนล่ะ
ส้ม
เอาดิ
[จะสามารถได้ยินเสียงกรอบแกรบ ตามมาด้วยเสียงไอ]
ไอ้เชี้ย แม่งอะไรวะเนี้ย ทำไมรสแม่งส้มจี๊ดเลยวะ…
อะไรก็ช่างแม่งเหอะ รีบๆเลือกแมพดิ๊มึงอ่ะ
[สามสิบนาทีผ่านไปโดยที่ไม่มีเหตุการณ์สำคัญใดๆเกิดขึ้น]
เออแม่ง! นั่นแหละวะที่กูจะพูด แล้วไอ้เปรตนั่นก็มาทำเก๊ก-
[จะสามารถได้ยินถึงเสียงกรีดร้องอย่างรุนแรง ตามมาด้วยเสียงน้ำและเสียงอาเจียน]
เวรละ! ไหนมึงบอกว่าจะไม่เป็นไรไง
คือ ฟังกูก่อน กูก็ไม่รู้ว่ามันเกิดไรขึ้น กูยังไม่เคยเห็นใครกินแม่งจริงๆเลย
ห่ะ! นี่มึงให้มันกินแบบที่ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรเลยหรอวะ
ก็คนที่มันขายแม่งให้กูมันบอกว่าจะไม่เป็นไรไง กูเลยไม่คิดว่ามันจะทำอย่างงี้
เออ ก็ได้ เราจะแ-
[จะสามารถได้ยินเสียงตะโกนซึ่งไม่สามารถจับใจความได้ ตามมาด้วยเสียงตึงดัง หลังจากนั้นไม่นานจึงมีเสียงวิ่งตาม]
ชิบหายแล้ววะ มันสลบไปแล้ว
กูก็เห็นแล้วไงวะ ให้กู…
[จะสามารถได้ยินเสียงตบได้]
ไม่เอาดิวะมึง ลุกขึ้นมาก่อน
ฉันอยู่ที่ไหนกันนะ
ทำไมท้องฟ้าถึงกำลังหลั่งเลือดกัน
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ทำไมมันถึงหนาวจังนะ
ออ
ฉันเห็นมันแล้ว
หลุมฝังศพของท่านผู้ห่างไกล ร่วงลงไปใต้เหล่าเม็ดทราย
ถูกทิ้งไว้ให้สลายไปในโลงใต้ทะเลแห่งทราย
เขาเรียกหาฉัน
"มาลาไค" เขาเรียกฉัน แต่ชื่อนั้นฉันก็ไม่รู้จักมันเลย
เขาได้มอบความเป็นเจ้าให้กับฉัน ภายในกระทะหลอมที่เป็นจิตของฉันนี้
ทำไมกันนะ ที่ฉันถึงยังโหยหาสัมผัสของเขา แม้เขาจะได้ทอดทิ้งฉันไปเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
ไม่แน่ว่าก็อาจเป็นเขาด้วยที่ได้หลงอยู่ในเมืองแห่งผู้สาปสูญ
และจากนั้นจึงได้ถูกล่อลวงไปโดยกิ่งก้านของความตาย
…
ให้ตายสิ เอามันไปนอนไว้บนเตียงก่อน แล้วเราค่อยมาดูมันอีกทีพรุ่งนี้เช้า เราต้องทำสักอย่างเพื่อช่วยมันก่อน
โอเค แล้วให้กูทิ้งกล้องไว้ให้มันด้วยป่ะ
ห่ะ- นี่มึงบ้าหรอวะ จะอัดทำไมอีกตอนที่มันออกอาการอย่างงี้
กู-กูก็ไม่รู้วะ แค่คิดว่า…
[จบการถอดเสียง]
